unbeobachtet , inobservatus. – sich unb. glauben, *se non observari putare.
in-custōdītus , a, um (in u. custodio), I) ... ... Tac. – v. Pers., secreti et incustoditi, unter sich u. unbeobachtet, Tac. – II) übtr.: A) pass.: 1) nicht ...
in-observātus , a, um, unbeobachtet, unbemerkt, sidera, Ov.: tempus eius rei inobs. et incertum, Sen.: v. leb. Wesen, Ov., Frontin. u. Mart.
ἀ-παρα-τήρητος , unbeobachtet, Ios .; – adv ., ohne Vorsichtsmaßregeln, Pol . 3, 52. 14, 1.