unredlich , malus (schlecht übh.). – imprŏbus (unrechtschaffen). – infidelis (ungetreu, der keine Treue hält). – infīdus (unzuverlässig in Worten u. Betragen). – perfĭdus (treulos, s. d.). – subdŏlus (hinterlistig). – fraudulentus ...
improbē , Adv. (improbus), I) nicht gut, 1 ... ... , 1 u. 9, 4. – 2) übtr., unrecht, unredlich, unbillig, facere multa, viel Böses tun, Cic.: de alqo ...
per-fidus , a, um (per = παρά u. fides), wortbrüchig, treulos, unredlich, I) eig.: a) von Pers.: amicus, Cic.: perfide, du Schelm, du Loser, Prop.: homo, quoad vixerat, perfidissimus, Amm. ...
īn-fidēlis , e, der keine Treue hält, dem man also nicht trauen kann, ungetreu = unehrlich, unzuverlässig, unredlich, I) im allg., Cic. u.a.: obsecro, infidelior ...
male-fīdus , a, um, unzuverlässig, unredlich, commentum (List), Amm. 30, 7, 8: colloquia, Rufin. Orig. in psalm. 36. homil. 3, 11.
unehrlich , s. ehrlos, unredlich. – ein un. Begräbnis, inhonestum funus.
perfidiōsē , Adv. (perfidiosus), wortbrüchig, treulos, unredlich, perfidiose numquam quicquam hic agere decretumst mihi, Plaut. vidul. fr. II. v. 6 Stud.: si quod eorum... perfidiose, crudeliter factum proferemus, Cornif. rhet. 1, 8: ubi multa improbe, ...
perfidiōsus , a, um (perfidia), wortbrüchig, treulos, unredlich, falsch, v. Pers., Cic. u.a.: omnium perfidiosissimus C. Marius, Cic. – v. Handlungen, perfidiosum est fidem frangere, Cic.
īnfidēliter , Adv. (infidelis), ungetreu, unredlich, Cic. ep. ad Brut. 2, 1, 2. Vulg. Isai. 21, 2: Superl. infidelissime, Salv. c. avar. 3, 13. § 58 H.
Bube , puer (auch als Scheltwort). – scelus. homo ... ... admittere, facere. – bübisch , scelestus (verbrecherisch). – improbus (unredlich im Denken u. Handeln, falsch). – Adv. sceleste; improbe. ...
schlecht , I) unvollkommen und gering: malus (z.B. ... ... geneigt). – pravus (sittlich verschroben, z.B. cupiditates). – improbus (unredlich). – nequam (nichts taugend, bes. von Sklaven). – impius ...
... 2) übtr., moralisch schlecht, unredlich, schelmisch, schurkisch, arg, böse, boshaft, gottlos, unbillig, ungerecht, ... ... improbissimi, Cic. – malus improbior fit, Sall.: improbum est (es ist unredlich, unbescheiden) m. folg. Infin., Quint. 5, 6, 1 ...
moralisch , moralis. qui, quae, quod ad mores pertinet ( ... ... Handlungen). – moralisch schlecht, male moratus (schlecht gesittet); improbus (unredlich, gottlos); turpis (schändlich): m. verdorben, perditus (übh.); ...
praevāricor , ātus sum, ārī (prae u. varico), I) ... ... Anwalt, v. Ankläger, der es mit der Gegenpartei hält, einen Prozeß unredlich führen, Cic. u.a. – Cic. Clu. 58 hat ...
πλάγιος , auch 2 Endgn, quer, schief, schräg ; Thuc ... ... 4, u. Them . 14. – Uebertr. als Ggstz des Graden, unredlich , zweideutig, hinterlistig, πλαγίαις φρένεσσιν , Pind. I . 3, 5 ...
σκολιός (nach den Alten von σκέλλω , durch Trockenheit gekrümmt?), ... ... , Plat. Theaet . 194 b; verdreht, u. bes. häufig übertr., unredlich , falsch, tückisch, hinterlistig, σκολιαὶ ϑέμιστες Il . 16, 387, ...