verdorren , arescere. exarescere (dürr, trocken werden). – exuri (von der Hitze versengt werden).
torreo , torruī, tōstum, ēre (vgl. altind. taršāyati, läßt dürsten, griech. τερσαίνω, trockne, ahd. dorrēn, verdorren), etwas dörren, braten, backen, rösten, sengen, versengen, I ...
abdorren , s. verdorren.
retorrēsco , ere (Inchoat. v. retorreo), verdorren, vertrocknen, Colum. 3, 3, 4 u.a.
κράδος , ἡ, = κράδη . Bes. eine Krankheit der Feigenbäume, auch der Eichen und Platanen, wenn die Zweige schwarz werden u. verdorren, Theophr .; auch die kranken Zweige selbst, Diosc .
ἀφ-αυαίνω , ausdörren, Theophr .; braten, Heliod . – Pass ., verdorren, Ath . VII, 290 e; δίψει ἀφαυανϑήσομαι , ich werde vor Durst verschmachten, Ar. Eccl . 146.
ἐξ-αυαίνω , ausdörren; ἐξηύηνε ... ... 4, 151, u. so pass . oft; Arist . von Bäumen, verdorren; παιδάριον ἐξαυαίνεται Ar. fr. inc . 46.
ἀπο-σκέλλω (s. σκέλλω ), ausdörren, aor . verdorren, ἀποσκλῆναι Ar. Vesp . 160; λιμῷ Alciphr . 3, 4; fut . ἀποσκλήσῃ Ep. Paralip . 120 (XI, 37).
προς-αυαίνομαι , pass ., dabei, daran geheftet verdorren, hinschwinden, σὸν δέμας πέτραις προςαυαινόμενον , Aesch. Prom . 147.
σκέλλω , auch σκελέω , aor . ἔσκηλα , trocken, ... ... . ἔσκλην, σκλαίην, σκλῆναι , und perf . ἔσκληκα , vertrocknen, verdorren , mager werden, Sp ; πίνῳ δέ οἱ αὐαλέος χρὼς ἐσκλήκει , ...
ἀπο-ξηραίνω , ab-, austrocknen, ... ... ῥέεϑρον Her . 7, 109. 1, 86; Sp .; von Pflanzen, verdorren, Theophr . Bei Callim. Cer . 114 ist οἶκον ἀπεξήραινον ὀδόντες ...