Minyās , ae, m. (Μινύαι ... ... 940;ς), Tochter des Minyas, Ov. met. 4, 1. – d) Minyēis , ... ... ēidas, f. (Μινυηΐς), Tochter des Minyas, Ov. met. ...
Minyae , ārum, m., s. Minyāsno. a.
taminia , ae, f., mit u. ohne uva, eine wildwachsende Pflanze, Schmeerwurz, schwarze Zaunrübe (Tamus communis, L.), noch jetzt in Italien tamno, Fest. 359 (a), 17. Cels. 3, 21. p. 107, 13 D ...
subminia , ae, f. (sub u. minium), eine blaßzinnoberrote weibliche Kleidung, Plaut. Epid. 232 G.
minuātim , Adv. (minuo) = in kleinen Stückchen, Boëth. in Aristot. de interpr. p. 374.
miniātus , a, um, s. 1. minio.
... Heere durch den Feldherrn), ignominiam accipere, Caes., suscipere, Cic.: ignominiam alci iniungere od. inferre, Liv., od. inurere, Cic.: ignominiam exstinguere, Cic.: ignominiā alqm afficere, Cic.: ignominiā ... ... ), Cic., u. milites, Curt.: ignominiam habere, Cic.: ignominia est (es ist schimpflich), m. folg ...
miniārius , a, um (minium), zum Zinnober gehörig, Zinnober-, metallum, Zinnober-Bergwerk, Plin. 33, 118: dass. subst. bl. miniārium, iī, n., Plin. 33, 121.
miniāceus (od. -cius), a, um (minium), aus Zinnober, zinnoberrot, expolitio, Vitr.: cuneus, Vitr.
miniātulus , a, um (Demin. v. miniatus), etwas zinnoberrot gefärbt, cerula, »Rotstift«, Cic. ad Att. 16, 11, 1.
Colminiāna (b. Cato) od. Colminia (b. Varr.) od. Culminia (b. Plin. u. Pallad.) olea, eine uns unbekannte Art Ölbäume.
minyanthes , is, n. (μινυανθές), eine großblätterige Kleeart, Plin. 21, 54 u. 152.
trānsflūminiānus , ī, m., der jenseit des Flusses Wohnende, puerum natione Transfluminianum, nomine Abban, Papyr. im Britischen Museum Nr. 229; vgl. Ihm in Wölfflins Arch. 10, 549.
... ein Stückchen Wachs, cerula miniata, eine Art Rötelstift, mit dem die Alten fehlerhafte Stellen anzustreichen ( ... ... ) pflegten, Cic. ad Att. 15, 14, 4: cerulas tuas miniatulas illas extimescebam, deine Ausstellungen, deine Kritik, Cic. ad Att. ...
Culminea od. Culminia , s. Colminiāna.
via , ae, f. ( altlat. vea, verw. mit ... ... Straße, Fahrstraße, militaris, Heerstraße, Hauptstraße, Cic.: via Appia, Flaminia, s. Appius, Flaminius: via Ostiensis, s. Ōstiēnsis unter ...
1. minio , āvi, ātum, āre (minium), I) tr. ... ... Iovem, Plin. 33, 112 u. 35, 157. – Partic. miniātus, a, um, zinnoberrot angestrichen od. gefärbt u. zinnoberrot übh ...
Sisapo , ōnis, f., eine Stadt in Hispan. Baetica, ... ... , 14. – Dav. Sisapōnēnsis , e, sisaponensisch, regio, miniarii, Plin. 33, 118 u. 121.
tamnus , ī, m., s. taminia.
dē-decus , oris, n., die Unzierde = ... ... , Schande, I) im allg.: 1) eig., oft verb. ignominia atque dedecus, dedecus atque infamia, flagitium atque dedecus, probrum atque dedecus, Cic ...
Buchempfehlung
In Paris ergötzt sich am 14. Juli 1789 ein adeliges Publikum an einer primitiven Schaupielinszenierung, die ihm suggeriert, »unter dem gefährlichsten Gesindel von Paris zu sitzen«. Als der reale Aufruhr der Revolution die Straßen von Paris erfasst, verschwimmen die Grenzen zwischen Spiel und Wirklichkeit. Für Schnitzler ungewöhnlich montiert der Autor im »grünen Kakadu« die Ebenen von Illusion und Wiklichkeit vor einer historischen Kulisse.
38 Seiten, 3.80 Euro