rāvis , Akk. im, f. (mit raucus ... ... die Heiserkeit, usque ad ravim poscere, bis zur Heiserkeit, Plaut. aul. 336: so auch expurigabo ad raucam ravim omnia, Plaut. fr. b. Non. 164, 19. ...
rāvio , īre (ravis), sich heiser reden, Plaut. Poen. 778 G. – Nbf. ravio, āre, Paul. ex Fest. 275, 4.
... odor gr., iucunde od. suaviter gravis, Plin.: odor caeni gravis, Verg.: elleborus, Verg.: ... ... n. pl. subst, gravia perpessus, Eutr.: passus graviora, Verg.: graviora minari, schlimmere Strafen, Ov. – ββ) ... ... Jahren, hochbetagt, m. Abl., gravis od. gravior aetate, Liv.: gr. senectute, ...
raucio , rausī, rausum, īre (raucus), heiser sein, Praes. βραγχιᾷ, raucit, Gloss. II, 169, 17: Praes., Perf. u. Sup. bei Prisc. 10, 49 u. 53: Part. Fut. rausuro, Lucil. ...
gravio , s. gravo /.
1. gravido , āvī, ātum, āre (gravidus), schwängern, alqam probro ... ... ), Caecil. com. 223: gravidari ex alqo, Aur. Vict. epit. 14, 8: ea crassitudo aquarum fetu gravidatur, Apul. de mund. 9 G. – übtr., terra ...
rāvidus , a, um (ravus), graulich, graugelb, oculi gallinaceorum, Colum. 8, 2, 9.
bravīum , s. brabēum.
2. gravīdo , s. gravēdo /.
gravitās , ātis, f. (gravis), I) die Schwere ... ... , Caes.: immobilis longitudine et gravitate haste, Liv.: moveri gravitate et pondere (v. d. Atomen ... ... Sen.: Plur., capitis gravitates, Plin. 27, 130: gravitates oris et dentium, Plin. 37 ...
gravidus , a, um (gravis; eig. beschwert, ... ... .: mulier, eine Schwangere, Cels.: gravida ex alqo, Ter.: gravida de semine alcis, Apul.: gravida de adulterio, Augustin.: ... ... – m. Abl., gratia gravida est bonis, Plaut.: gravidus armatis equus, Enn. fr. ...
graviter , Adv. (gravis), a) dem Tone nach tief, ... ... . saucius, Cic. u. Suet.: gravius in alqm dicere, Ter.: gravius in alqm consulere, Sall.: u. ... ... alqā re, Cic.: u. gravissime dolere, Caes. – f) ungesund, se non ...
prāvitās , ātis, f. (pravus), I) die ... ... Richtung, Verschrobenheit, Verworfenheit, quae est ista pravitas et amentia? Ter.: pr. consulum, Liv.: hominis ... ... Ggstz. recta (gute Eigenschaften), Cic.: pravitates animi, Cic.: pravitates uxorum, Tac.
raucitās , ātis, f. (raucus), die Heisserkeit, I) von Pers., der rauhe Hals, griech. βράγχος, Cels. u. Plin.: Plur., Plin. 22, 104. – II) übtr., v. ...
Sacravia als ein Wort, Charis. 17, 5. Diom. 436, 17 K.; vgl. unser ›Heiligenstadt!‹
gravipēs , edis, m., die Trappe, Gloss.; s. Löwe in Wölfflins Archiv 1, 33.
bravifer , s. brabifer.
Graviscae , ārum, f., Stadt in Etrurien, ... ... 15, 2. – Dav. Graviscānus , a, um, graviskanisch, vina, Plin. – Plur. subst., Graviscānī, ōrum, m., die Einw. von Graviscä, die Graviskaner, ICt. u. Inscr.
gravitūdo , inis, f. (gravis), die Beschwerde, das Leiden ... ... Vitr. 1, 6, 3: sine ructu et gravitudine, Magenbeschwerden, Apic. 3, 76: attestante gravitudine, Cael. Aur. de sign. diaet. pass. 66.
per-gravis , e, sehr schwer; bildl., sehr wichtig, von großem Gewicht, oratio, Cic.: testis, Cic.: levia sunt, quae tu pergravia esse in animum induxti tuum, Ter.
Buchempfehlung
Das bahnbrechende Stück für das naturalistische Drama soll den Zuschauer »in ein Stück Leben wie durch ein Fenster« blicken lassen. Arno Holz, der »die Familie Selicke« 1889 gemeinsam mit seinem Freund Johannes Schlaf geschrieben hat, beschreibt konsequent naturalistisch, durchgehend im Dialekt der Nordberliner Arbeiterviertel, der Holz aus eigener Erfahrung sehr vertraut ist, einen Weihnachtsabend der 1890er Jahre im kleinbürgerlich-proletarischen Milieu.
58 Seiten, 4.80 Euro