boba , s. 1. boa.
bobīle , s. bovīle.
bobārius , s. boārius.
Bobiānus , s. Boviānum.
bobinātor , s. bovinātor.
subobscūre , Adv. (subobscurus), etwas dunkel, übtr., explicare, Gell. 3, 14, 6: dicere, Gell. 10, 1, 7. Ambros. in psalm. 118. serm. 5. § 40; vgl. Augustin. in psalm. 67, 15 ...
sub-obscūrus , a, um, etwas dunkel, a) eig., der Farbe nach, cicatrix, Vulg. Levit. 13 ... ... = nicht recht verständlich, ingressio, Cic. or. 11: erant breves et interdum subobscuri (sc. oratores), Cic. Brut. 29.
sub-obscēnus , a, um, ins Schmutzige (Unsittliche) fallend, Cic. or. 88.
... sat. Men. 329. Paul. ex Fest. 30, 13. Form boba, Plac. gloss. V, 8, 9. – II) übtr.: ... ... franz. la rougeole, Plin. 24, 53 u.a.: Form boba, Placid. gloss. V, 8, 9. – b) ...
... ambo vel singuli, Cels.: frequentius singulis, ambobus interdum propitius Caesarem precabantur, Plin. ep.: alter ambove consules, Cic. ... ... .: qui utramvis recte norit, ambas noverit, Ter.: hic qui utrumque probat, ambobus debuit uti, Cic.: duae res vehementissime in praetura desideratae sunt, quae ...
2. Būra , ae, f. (Βοῦρα), ... ... Stadt in Achaja, Plin. 2, 206 u. 4, 12. Schol. Bob. ad Cic. Flacc. p. 232, 18 B. (wo Buram ...
satis (zu Wz. *sā; vgl. homerisch ἀσαι, ... ... im Positiv: A) im allg.: 1) adi.: libram satis esse ambobus farris, Titin. fr.: s. est alci alqd, es genügt jmdm. ...
... so lacunas cloacasque, Fronto: Augiae regis bobile, Hyg.: aurum, aurum septuplum (siebenfach), Augustin.: oleam a foliis ... ... rudera (den Schutt), Suet.: lapides, Pallad.: Augiae regis stercus bobile, Hyg.: stercus ab aede Vestae, Fest.: sordes, Claud.: pituitas, ...
salto , āvi, ātum, āre (Intens. v. salio, s. Macr. exc. Bob. 651, 16 K.), I) intr. tanzen (bei den Alten mit Gebärden), Cic. u.a.: saltare sublatis primoribus pedibus, auf ...
curto , āvī, ātum, āre (curtus), verkürzen, verstümmeln, ... ... . 3, 10, 2: si quis curtetur pede od. uno pede vel ambobus, Boëth. in Porphyr. 5. p. 106: curta (Imperat.), Cledon ...
summo , āvi, āre (summus), auf den Höhepunkt bringen, quod ita orationem summaverit, ut etc., Schol. Bob. ad Cic. or. pro Mil. 10. no. 5. p. 286, 12 B.
āli-pēs , pedis (ala u. pes), I) ... ... . alipes, v. Merkur, Ov.: equi, von den R. des Pböbus, Ov. – II) poet. übtr., schnellfüßig, schnellaufend, cervi ...
bovīle , is, n. (bos), der Rinder-, Ochsenstall ... ... st. bubile, s. Varr. LL. 8, 54). – Form bobīle, Hyg. fab. 30. p. 64, 13 Schm. – Nbf. ...
Babylo , ōnis, m., der Babylonier, appell. = ein Mann von orientalischem Reichtum u. Luxus, ein Nabob, Ter. adelph. 915.
sēnsio , ōnis, f. (sentio) = sententia, Gloss. Isid., zweifelh. bei Schol. Bob. ad Cic. pro Sull. 13. p. 367, 4 B.
Buchempfehlung
Strindbergs autobiografischer Roman beschreibt seine schwersten Jahre von 1894 bis 1896, die »Infernokrise«. Von seiner zweiten Frau, Frida Uhl, getrennt leidet der Autor in Paris unter Angstzuständen, Verfolgungswahn und hegt Selbstmordabsichten. Er unternimmt alchimistische Versuche und verfällt den mystischen Betrachtungen Emanuel Swedenborgs. Visionen und Hysterien wechseln sich ab und verwischen die Grenze zwischen Genie und Wahnsinn.
146 Seiten, 9.80 Euro