Cūmae , ārum, f. (Κύμη, dah ... ... 3, 2. – Dav.: A) Cūmaeus (C Æmaeus), a, um (Κυμαιο ... ... Ov.: dux (sc. Aeneae), Ov.: carmen, der Sibylle, Verg.: Cumaeos in annos vivant, ...
Alcumaeo , - aeus (-ēus) , s. Alcmaeo.
2. sero , sēvī, satum, ere (redupl. *si- ... ... .: adoreum, triticum, Cato: hordeum, Varro LL.: frumenta, Caes.: ut tantum decumae sit, quantum severis, Cic.: conductā tellure serere, auf einem gepachteten Felde ...
cȳma (cūma), ae, f. (κῦμα), ... ... Cels. 2, 21. Col. 11, 3, 24. Plin. 19, 137: cumae optimae, Edict. Diocl. 6, 11. – poet. Nbf. cȳma ...
Alcmaeo u. , gedehnt Alcumaeo (Alcumēo, Alcimēo), onis, m. u ... ... , Acc. tr. 78 (wo Ribbeck jetzt Alcimeonis, Ritschl Alcumaeonis). Plaut. capt. 562 (wo Schöll Alcumeus, Fleckeisen Alcmaeus; vgl. Alcumaeon b. Prisc, 1, 37, Alcumeo, Mar. Victor. 8, ...
Cȳmaeus , a, um, s. Cūmae u. Cyme.
1. quī , quae , quod , I) Pron. interrog ... ... nimmt, Philippus Aetolos desertos ab Romanis, cui uni fidebant auxilio, subegit, Liv.: Cumae, quam Graeci tum urbem tenebant, capiuntur, Liv. – Häufig wird ein ...
ūnus (altlat. oenus), a, um, Genet. ūnīus ... ... molae, Cato: unae quadrigae, Varro: manibus ab unis, Val. Flacc.: unae decumae... alterae, Cic.: ad hunc quadruplicem fontem diriguntur bini, uni transversi, alteri ...
aqua , ae, f. (vgl. got. ahwa, ahd ... ... , Septem, Sextiae, Statiellae u.a., s. calidus, Cumanus ( unter Cumae), Mattiacus usw. – 4) für Wasserleitung, aqua Claudia, ...
2. anus , ūs, f. (ahd. āna, » ... ... anus, Lucil. fr.: haec anus, Plaut.: anus Attica, Plin. ep.: anus Cumaea, von der Sibylla, Ov.: anus hederā coronatae, Varr. LL.: anus ...
Cȳmē , ēs, f. (Κύμη), I) Stadt in Äolis, Vaterstadt des Hesiod u. Ephorus, Mutterstadt von Kumä in Kampanien, ... ... Cyme, die Cymäer, Liv. 38, 39, 8. – II) = Cumae, w. s.
lucrum , ī, n. (aus *lutlom zu Wz. ... ... decumarum nomine daturi sunt, Cic.: cogis eos plus lucri addere quam quanti venierant (decumae), Cic.: avulsum enim est praeter spem, quod erat spe devoratum lucrum, Cic ...
Euboea , ae, f. (Εὔβοια), ... ... Cumarum, Verg. – b) poet. = kumanisch, weil Cumae eine Kolonie von Euböa ist, urbs, Kumä, Ov.: carmen, ...
cōnsulo , suluī, sultum, ere (vgl. cōnsul, cōnsilium), ... ... Chaldaeos, Cato: mathematicos, Suet.: prodigiorum interpretem, Val. Max.: anum Cumaeam, Ov.: visam primum avem (v. Augur), Ov.: manes ut oracula ...
... großen Dank; dah. Oresti nuper prandia in semitis decumae nomine magno honori fuerunt, Cic. de off. ... ... decuma hordei, Cic.: decima fructuum, Aur. Vict.: unae decumae, unae unius agri decumae, Cic.: Sardiniae binae eo anno decumae frumenti imperatae, Liv.: alteras decumas Siculis imperare, Liv.: duas decumas frumenti ...
con-venio , vēnī, ventum, īre, beikommen = eintreffen ... ... , Cic.: c. in colonia Agrippinensi in domum privatam, Tac.: Cyrri apud hiberna decumae legionis, Tac. – m. Ang. wobei? worauf? = ...
collātio , ōnis, f. (confero), das Zusammenbringen, ... ... Liv.: tributo collatio facta, Liv.: nihil de collatione dicere, stipis verius, quam decumae, Liv. – β) die Beisteuer, der Beitrag ...
accessio , ōnis, f. (accedo), I) das Hinzu-, Herantreten, -gehen, -kommen, die Annäherung, quid tibi ad hasce ... ... der Abzug, Ausfall), Scriptt. r.r. u. Cic.: u. decumae, Cic.
Buchempfehlung
Erst 1987 belegte eine in Amsterdam gefundene Handschrift Klingemann als Autor dieses vielbeachteten und hochgeschätzten Textes. In sechzehn Nachtwachen erlebt »Kreuzgang«, der als Findelkind in einem solchen gefunden und seither so genannt wird, die »absolute Verworrenheit« der Menschen und erkennt: »Eins ist nur möglich: entweder stehen die Menschen verkehrt, oder ich. Wenn die Stimmenmehrheit hier entscheiden soll, so bin ich rein verloren.«
94 Seiten, 5.80 Euro