iūgis , e (iungo), I) passiv = zusammengefügt, ... ... bei einer mit Auspizien unternommenen Fahrt noch zusammengespannt misteten, wodurch das Auspizium gestört u. verdorben wurde, Cic. de div. 2, 77. – b) übtr.: ...
assīsa , ae, f. (viell. verdorben für asce[n]sa, vgl. ascendo), die Flut (Ggstz. recessa), Isid. de ord. creat. 9, 7.
vapidus , a, um (vappa), umgeschlagen, kahmig, verdorben, I) eig.: vinum, Colum. 12, 5 in.: pix, Pers. 5, 148. – II) poet. übtr., verdorben, pectus, Pers. 5, 117.
... u. Superl. (corruptus), verderbt, verdorben, a) in der Aussprache verhunzt, ... ... c., Cic. de fin. 1, 71. – d) moralisch verderbt, verdorben = schlaff, intimi libertorum servorumque corruptius quam in privata domo ...
atriplex , plicis, (verdorben aus ἀτράφαξυς, Spinat), n., Melde, ein Küchengewächs, Col. u.a. (masc. b. Plin. Val. 4, 7): Plur., Cass. Fel. 1. p. 7, 9. – ...
paroecia , ae, f. (παροικία), woraus verdorben parochia, der Sprengel eines Bischofs usw., die Parochie, Eccl.
... Superl. (v. corrumpo), verdorben, verderbt, I) eig., physisch (Ggstz. incorruptus, integer): ... ... , die geschmackvollen Redner), Sen. – c) moralisch verderbt, verdorben, ruchlos, civitas, Sall.: Baiae, Prop.: civitatis corrupti mores, ...
scabiōsus , a, um (scabies), I) rauh, curalium, Plin.: far, schlecht, verdorben, wurmstichig, Pers. – II) insbes., krätzig, räudig, aussätzig, bos, Colum.: homo, Pers. – Plur. subst., scabiōsī, ...
vaccīnium , iī, n. (verdorben aus ὑάκινθος) = hyacinthus no. I, Plin., Verg. u.a.; vgl. Voß Verg. georg. 4, 137. p. 781.
īn-sincērus , a, um, I) unrein, verdorben, cruor, verwesendes, Verg. georg. 4, 285: acies (oculorum), Prud. hamart 4. – II) übtr.: a) unaufrichtig, philosophus, Gell. 5, 3, 7: ...
diagrydion (diagridium, diagredion), iī, n. (verdorben aus δακύδιον), der Saft der Purgierwurzel (scammonia, w. s.), Cael. Aur. acut. 1, 17, 179; 2, 12, 83 u.a. Veget. mul. 5, ...
madidus , a, um (madeo), naß, feucht, I ... ... . Apic. (s. Schuch Apic. 8, 395). – b) verdorben, faul, iecur tabe madidum, Lucan. 1, 621. – II) ...
ef-flīgo , flīxī, flīctum, ere (ex u. fligo), ... ... nemo quisquam tam efflictis est moribus, quin etc., ist so gründlich sittlich verdorben, Gell. 2, 6, 9 u. (von daher) Macr. ...
cor-rumpo , rūpī, ruptum, ere (con u. rumpo), ... ... largiendo, Quint.: populus largitione magistratuum corruptus est, Nep.: corrumpi felicitate, vom Glücke verdorben (verwöhnt) werden, Ps. Quint. decl.: corruptus largitionibus animus, Cic.: ...
con-vello , vellī u. (selten) vulsī, vulsum, ere ... ... Tiberius vi dominationis convulsus et mutatus est, aus der Bahn der Tugend gerissen, verdorben, Tac. – m. Ang. von wo? durch ...
pollingo , līnxī, līnctum, ere, die Leichen abwaschen und ... ... 7, 7, 4: voluptas fucata et medicamentis pollincta, dem Grabe nahe gebracht, verdorben, Sen. de vit. beat. 7, 3.
cōnsessus , ūs, m. (consido), I) abstr., das Zusammen-, Beisammensitzen, cum amicis tam familiariter vixit, ut communis esset ei saepe consessus, öfter ... ... (nach Servius = er ließ sich auf einem erhöhten Sitzplatze nieder) ist wahrsch. verdorben.
vesticeps , cipis (vestis u. capio), I) der die ... ... . p. 39, 7 Schenkl. – II) ironisch, für verbuhlt, verdorben, Ggstz. investis, Apul. apol. 98.
Buchempfehlung
Diese »Oden für das Herz« mögen erbaulich auf den Leser wirken und den »Geschmack an der Religion mehren« und die »Herzen in fromme Empfindung« versetzen, wünscht sich der Autor. Gellerts lyrisches Hauptwerk war 1757 ein beachtlicher Publikumserfolg.
88 Seiten, 5.80 Euro