παρά-φημι (s. φημί ), wie παραμυϑέομαι , zureden, rathen, μητρὶ δ' ἐγὼ παράφημι, καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ , Il . 1, 577; u. im med . ermahnen, bereden, beschwichtigen, μνηστῆρας παρφάσϑαι Od. 16, ...
προς-αίρω (s. αἴρω) , etwas ... ... τὸ κανοῠν , Pherecrat . bei B. A . 358; med . προςαράμενοι Ath . III, 81 b, zu sich nehmen, essen; τινὶ ...
παρα-μίσγω , = παραμίγνυμι; ὕδωρ , Her . 1, 203; Hippocr .; ἅλμην παραμισγομένην τῷ ποτῷ , Ath . X, 458 s.
παρ-αμπ-έχω u. παραμπίσχω (s. ἀμπέχω ), umhüllen, bedecken; Eur. Med . 285 οὐδὲν δεῖ παραμπέχειν λόγους , Schol . κρύπτειν ; – οὐ τὸ σῶμα παρήμπισχεν , ...
παρ-μόνιμος , poet. statt παραμόνιμος , Pind .
παρ-αμπυκίζω , die Haare mit einer Hauptbinde umgeben, aufbinden, VLL.; bei Ar. Lys . 1316 in dor. Form παραμπύκιδδε .
παρ-ημελημένως , adv. part. perf. pass . von παραμελέω , vernachlässigt, Dion. Hal . 7, 12 Luc. amor . 50.
συμ-παρα-μίγνῡμι (s. μίγνυμι), = Folgdm, συμπαραμιγνύων ἐν τῇ ϑυσίᾳ ὀπὸν καὶ σχῖνον Ar. Plut . 719.
... πάντας ἀειράμενος πελέκεας οἶκόνδε φερέσϑω 23, 856, wie ἀραμένους ἀποφέρειν , aufnehmen u. wegtragen, Xen. ... ... tragt sie hinein, νὶν ἠράμηνβάϑρων ἄπο I. T. 1201; ἀράμενος ἐπὶ τῶν ὤμων Aeson . 20; ἀράμενος τὴν προβοσκίδα , seinen Rüssel erheben, Plut. Pyrrh . 20; – ...
... 50; Sp ., wie Plut. Pomp . 73. – Absol., παραμειψάμενος , wie παρελϑών , Xen. An . 1, 10, 10. – Dah. auch vorbeilaufen, an Schnelligkeit übertreffen, einholen, πλόον παραμείβεαι , Pind. N . 3, 26; ...
ἄμπυξ , υκος, ὁ , Ttagg . auch ἡ (mit ἀμπέχω zusammenhängend), 1) Stirnband, zum Zusammenhalten der Stirnhaare, Hom . einmal, Iliad ... ... . 674 das Rad; vgl. Ar. Ach . 671; s. auch λιπαράμποξ .
ὄρθιος , bei den Att. auch 2 Endgn, 1) grad ... ... τάγμα ὄρϑιον, ὃ ἂν τὸ βάϑος ἔχῃ πλέον τοῦ μήκους , im Ggstz von παράμηκες . Auch Pol . sagt so: προῆγον αὐτοὺς ὀρϑίους ἐπὶ τοὺς πολεμίους ...
πίστις , ἡ , Tre ueu. Glauben, Vertrauen, Zutrauen ; ... ... πείϑομεν, βουλευώμεϑα , Isocr . 3, 8; vgl. noch Plat . παραμυϑίας δεῖται καὶ πίστεως , Phaed . 70 b; auch = Versprechen, Verheißung, ...
πῑαίνω , fett machen, mästen ; ἡ γῆ τἀμὰ πιαίνει βοτά ... ... 414 c; auch λόγοις , was B. A . 51, 6 durch παραμυϑεῖσϑαι erkl. wird. – Opp. Hal . 5, 372 sagt von Fischen ...
μαραίνω , aor . att. ἐμάρανα , auch H. h ... ... . Anach . 25 u. Plut. Is. et Os . 80, auch μεμάραμμαι , Pomp . 31, – eigtl. das Brennende auslöschen, ersticken, ἀνϑρακιήν ...
Buchempfehlung
Nach dem Vorbild von Abraham von Franckenberg und Daniel Czepko schreibt Angelus Silesius seine berühmten Epigramme, die er unter dem Titel »Cherubinischer Wandersmann« zusammenfasst und 1657 veröffentlicht. Das Unsagbare, den mystischen Weg zu Gott, in Worte zu fassen, ist das Anliegen seiner antithetisch pointierten Alexandriner Dichtung. »Ich bin so groß als Gott, er ist als ich so klein. Er kann nicht über mich, ich unter ihm nicht sein.«
242 Seiten, 11.80 Euro
Buchempfehlung
Zwischen 1804 und 1815 ist Heidelberg das intellektuelle Zentrum einer Bewegung, die sich von dort aus in der Welt verbreitet. Individuelles Erleben von Idylle und Harmonie, die Innerlichkeit der Seele sind die zentralen Themen der Hochromantik als Gegenbewegung zur von der Antike inspirierten Klassik und der vernunftgetriebenen Aufklärung. Acht der ganz großen Erzählungen der Hochromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe zusammengestellt.
390 Seiten, 19.80 Euro