δρᾱπετίσκος

[665] δρᾱπετίσκος, ὁ, dim. von δραπέτης, in verächtlichem Sinne, Luc. Fugit. 33.

Quelle:
Wilhelm Pape: Handwörterbuch der griechischen Sprache. Braunschweig 31914, Band 1, S. 665.
Lizenz:
Faksimiles:
Kategorien: