[280] ἀ-παρθένευτος, 1) einer Jungfrau nicht ziemend, unjungfräulich, ἀπαρϑένευτα ἀλᾶσϑαι Eur. Phoen. 1729; I. A. 993. – 2) jungfräulich, Soph. frg. 287.