Warnen

1. Es hilfft kein warnen, wenn Gott das Regiment verendern will. – Lehmann, 869, 6; Eiselein, 628.


[1786] 2. Es wird mancher gewarnet, er sol nicht vber eine Brücke gehen, vnd gehet hinüber vnd felt ins Wasser. – Petri, 306.


3. Hilft nicht warnen, so musst du übel arnen.


4. Wer den andern warnet, der ist sein (guter) freund. – Lehmann, II, 839, 244; Schottel, 1131a; Simrock, 11187; Henisch, 1230, 43; Petri, II, 702.

Engl.: Forewarned, forearmed. (Bohn II, 357.)


5. Wer gewarnt, ist halb gerettet.

Schwed.: Warnad fara skadar minst. (Grubb, 846.)


6. Wer sich warnet, der weret sich. – Boner, 42, 1; Simrock, 11189; Braun, I, 4900.

Lat.: Amicus est, qui admonet. – Qui monet et satagit venientia damna caveri, hic tibi dicendus verus amicus erit. (Glandorp, 114, 290.)


*7. Es hat gewarnt, nun wird's bald schlagen. – Eiselein, 235; Simrock, 11190.

Frz.: Un bon averti en vaut deux. (Lendroy, 88.)


[Zusätze und Ergänzungen]

8. Wer sich warnen lässt, bleibt sicher.


*9. Einen warnen, wie der treue Eckhart. – Franck, Weltbuch, XXXVIIIa.


Quelle:
Karl Friedrich Wilhelm Wander (Hrsg.): Deutsches Sprichwörter-Lexikon, Band 4. Leipzig 1876.
Lizenz:
Kategorien:
Ähnliche Einträge in anderen Lexika