Reform , einer Sache, correctio et emendatio alcis rei (z.B. philosophiae veteris: u. disciplinae militaris). – die Provinz hatte eine starke R. nötig, multa in ea provincia emendanda erant: eine R. mit etwas vornehmen, alqd corrigere ...
re-fōrmo , āvī, ātum, āre, I) umgestalten, umbilden, verwandeln, 1) eig.: Iolcus reformatus in annos primos, Ov.: dum, quod fuit ante, reformet, bis sie die erste Gestalt wieder annimmt, Ov.: hunc r. ad ...
... Lebl.: α) mit Acc.: ante (vites) reformidant ferrum, vor dem Beschneiden, Verg.: crudum adhuc vulnus medentium manus reformidat, Plin. ep. – β) absol ... ... stocken, oculus (vitis) reformidat, Colum.: illa celerius emoritur, haec tardius reformidat, Colum.
refōrmātio , ōnis, f. (reformo), I) die Umgestaltung, eig., in einen Esel, Apul. met. 3, 24 u. 11, 13. Epit. nov. 60. § 204. – bildl., die Verbesserung, morum, ...
refōrmātor , ōris, m. (reformo), der Umgestalter, übtr. = der Verbesserer, Erneuerer, litterarum iam senescentium reductor ac reformator, Plin. ep. 8, 12, 1: absol., im moral. Sinne, ...
refōrmātus , ūs, m. (reformo), die Umgestaltung, aeonum, Tert. adv. Valent. 13.
Reformation , I) Verbesserung übh.: correctio et emendatio alcis rei. – II) Kirchenverbesserung: *correctio disciplinae Christianae et emendatio;*sacra in melius restituta.
reformīdātio , ōnis, f. (reformido), das Zurückscheuen, Zurückbeben, Cic. part. or. 11.
ir-refōrmābilis , e (in u. reformo), unveränderlich, Tert. adv. Valent. 29 u.a.
Reformationswerk , *sacrorum emendandorum negotium. – Reformator , I) Verbesserer übh.: emendator, corrector et emendator alcis rei. – II) Kirchenverbesserer: *disciplinae Christianae corrector etemendator. – reformieren , ordinem alcis rei novare (die Ordnung von etw. neu ...
zurückbeben , reformidare, absol. od. vor etw., alqd, od. zu etc., m. folg. Infin.; auch verb. fugere et reformidare alqd (vgl. refugit animus eaque dicere reformidat, quae etc.).
re-fīrmo , (āvī), ātum, āre, wieder befestigen, limitem, Ruf. Fest. brev. 14 extr. (Wagener liest reformatus).
reductor , ōris, m. (reduco), der Zurückführer, Zurückbringer, I) eig.: plebis Romanae in urbem, Liv ... ... – II) übtr., der Wiederhersteller, litterarum iam senescentium reductor ac reformator, Plin. ep. 8, 12, 1.
Umgestaltung , s. Umbildung, Reform.
Kirchenverbesserung , s. Reformation no. II.
Feder , I) im allg.: penna – pluma (die Flaumfeder ... ... litterae forenses conticuerunt: die Feder sträubt sich gegen etw., oratio alqd fugit et reformidat. – b) meton., Schreibart, Manier: stilus (z.B. ...
Gefühl , sensus (das Fühlen, Gefühl, die Empfindung am od ... ... . geht gegen mein G., zu schildern etc., refugit animus et dicere reformidat; horreo dicere. – nach meinem G., ad meum sensum. de meo ...
vulnus (arch. volnus), eris, n. (aus * ... ... Einschnitt, falcis, Ov.: calcei, Iuven.: ornus vulneribus evicta, Verg.: humus reformidat vulnus (aratri), Ov. – 2) bildl., die Wunde = ...
1. campus , ī, m. (vgl. καμπή, κάμπειν), ... ... irgend eine Tätigkeit, Feld, Tummelplatz, Gemeinplatz, hunc locum fugis et reformidas et me ex hoc, ut ita dicam, campo aequitatis ad istas verborum angustias ...
1. ap-peto (ad-peto), īvī u. iī, ... ... . anzuschließen suchen (Ggstz. declinare, aspernari, fugere, refugere, recusare, reformidare), alqm, Liv.: alqm praesertim, Cic.: regnum, Cic.: societatem alcis, Sall ...
Buchempfehlung
Schnitzlers erster Roman galt seinen Zeitgenossen als skandalöse Indiskretion über das Wiener Gesellschaftsleben. Die Geschichte des Baron Georg von Wergenthin und der aus kleinbürgerlichem Milieu stammenden Anna Rosner zeichnet ein differenziertes, beziehungsreich gespiegeltes Bild der Belle Époque. Der Weg ins Freie ist einerseits Georgs zielloser Wunsch nach Freiheit von Verantwortung gegenüber Anna und andererseits die Frage des gesellschaftlichen Aufbruchs in das 20. Jahrhundert.
286 Seiten, 12.80 Euro