schmucklos , inornatus (im allg., eig. u. bildl.). – incomptus (eig. nicht frisiert; dann bildl. ungeschmückt, u. zwar im üblen Sinn, von der Rede u. vom Redner). – purus (rein, d. i. ohne Zieraten, bildl ...
trocken , siccus (z.B. Augen, Wind, Witterung, Jahr; bildl. = schmucklos, v. der Rede). – aridus (dürr, z.B. ligna, ōrum: u. arbor: u. folia; daher bildl. = gehaltlos, geistlos, ...
... .). – nudus (schlicht, nackt = schmucklos, v. der Rede). – sincerus (ungekünstelt, v. Ausdruck). ... ... (schlicht und nicht prätentiös). – horridus. incultus (rauh, ohne Politur, schmucklos, sowohl im Benehmen als in der Rede); verb. horridus incultusque ...
Einfalt , I) Einfachheit: simplicitas (= ungekünsteltes Wesen, rechtschaffener Charakter ... ... II) Mangel an Verstand, s. Albernheit, Dummheit. – einfältig , I) schmucklos, zwanglos etc.: simplex (von Dingen und Pers.); vgl. »aufrichtig«. ...
im-pexus , a, um (in u. pecto), I) ... ... Verg. u.a. – II) übtr., 1) = ungeschmückt, schmucklos, vidua impexa luctu, Tac. ann. 16, 10 Nipp. u. ...
inōrnātē , Adv. (inornatus), schmucklos, dicere, Cornif. rhet. 4, 42: multa nova sunt addita, ut arbitror, non inornate, Fronto epist. ad am. 14. p. 183, 19 N. – Compar., res inornatius scribere, Fronto ad Verum ...
impolītē , Adv. (impolitus), schmucklos, schlicht, Cic. de or. 1, 214. Augustin. conf. 5, 6.
in-ōrnātus , a, um, ungeschmückt, schmucklos, I) eig.: mulier, Cic.: comae, Ov. – II) übtr.: A) im allg., als rhet. t. t.: nuda et in. inventio, Cornif. rhet.: verba, ...
pūrus , a, um (v. *pūrāre, zu altind. ... ... ) als rhet. t. t., v. der Rede, schlicht, schmucklos, ungeschminkt, natürlich, oratio, Ter.: purum quasi quoddam et ...
nūdus , a, um ( aus *noguedhos = gotisch naqaÞs ... ... , Sil. 14, 343. – II) bildl.: 1) nackt, schmucklos, einfach, unverhüllt, ungeschminkt, natürlich, commentarii Caesaris, Cic.: ...
albeo , ēre (albus), weiß sein, Verg. u ... ... poet. = hell, glänzend, Sil.: u. = schmucklos, Val. Flacc. – albente caelo, als der Morgen graute, ...
1. catīnus , ī, m. (v. κάτυλος, Pfanne ... ... patina, eine breite, aber flache Schüssel, bald einfach u. schmucklos, Samius curtusque, Lucil. fr.: angustus, Hor.: bald kostbar gearbeitet und ...
horridus , a, um (horreo), I) rauh, zottig, ... ... = zurückstoßend, abstoßend, ungehobelt, ungeschlacht, im guten Sinne = schmucklos, einfach, schlicht, v. Pers., in Lebensweise, Benehmen u. Rede ...
gracilis , e, schlank, schmal, im üblen Sinne ... ... – c) von der Rede u. vom Redner, einfach, schlicht, schmucklos, materia, Ov.: praefatio, Plin. ep.: orator, Quint. – / ...
hīrsūtus , a, um (Nbf. v. hīrtus), struppig ... ... hirsuta capillos, mit struppigem Weißhaar, Ov. – II) übtr.: rauh, schmucklos, Getae, Ov. ex Pont. 3, 5, 6: nihil est ...
in-cōmptus , a, um, ungepflegt, a) physisch ... ... – β) v. der Rede usw., ungekünstelt, ohne Zierat, kunstlos, schmucklos, schlicht, roh (Ggstz. comptus), oratio, Cic. u. ...
horridulus , a, um (Demin. v. horridus), I) ... ... orationes, Cic. or. 152: tua illa... horridula mihi atque incompta (schmucklos) visa sunt, Cic. ad Att. 2, 1, 1: horridula ...
ἀ-φελής , ές (φελ ... ... tadellos, αἰδώς Anacr . 16, 36. – Gew. 3) einfach, schmucklos, ἀφελέστατος καὶ ἁπλοϊκώτατος Luc. Alex . 4. Bei Ruf. ep ...
Buchempfehlung
Der in einen Esel verwandelte Lucius erzählt von seinen Irrfahrten, die ihn in absonderliche erotische Abenteuer mit einfachen Zofen und vornehmen Mädchen stürzen. Er trifft auf grobe Sadisten und homoerotische Priester, auf Transvestiten und Flagellanten. Verfällt einer adeligen Sodomitin und landet schließlich aus Scham über die öffentliche Kopulation allein am Strand von Korinth wo ihm die Göttin Isis erscheint und seine Rückverwandlung betreibt. Der vielschichtige Roman parodiert die Homer'sche Odyssee in burlesk-komischer Art und Weise.
196 Seiten, 9.80 Euro