dūrus , a, um (vgl. altind. dāruṇá- ... ... et ipso dicendi genere durior, Cic.: ut vitā sic oratione durus, incultus, horridus, Cic.: ... ... Beier Cic. or. in Clod. et Cur. 4, 1), homo durus ac priscus, Cic.: triste supercilium durique severa Catonis frons, Mart.: ...
dūro , āvi, ātum, āre (dūrus), I) tr. A) eig., hart machen, härten, verhärten, 1) im allg.: ferrum, Plin.: lignum igni, Curt.: hastas igne, Curt.: viscera (v. Wasser), Lucan.: ...
dūrē u. dūriter , Compar. dūrius , Superl. dūrissimē , Adv. (v. durus), hart (Ggstz. molliter), I) eig.: A) für das Gefühl hart, phalangae et iuga premunt duriter colla, ...
silex , icis, m. ( selten f.), jeder harte Stein ... ... zum Pflastern, I) eig.: rupes durissimi silicis, Suet.: silex seu lapis durus ordinarius, Vitr.: uti (calx) de silice coquatur, aus Lava, Vitr ...
ē-dūrus , a, um, ziemlich hart, pirus, Verg. georg. 4, 145. – übtr., os, Ov. art. am. 3, 476 M. (Ehwald e duro).
dūritia , ae, f. (durus), die Härte, I) eig.: 1) der Beschaffenheit nach: a) übh.: dur. adamantina, Plin.: tergi, Plaut.: atrae pellis, Ov.: ferri, lapidis, Plin.: duritiam tacto capiant ut ab ...
dūrēsco , dūruī, ere (durus, nach Prisc. 8, 30 v. dureo), hart werden, sich verhärten, frigoribus durescit umor, gefriert, Cic.: situ durescit campus, setzt sich, sackt sich, Verg.: limus durescit, Verg.: limus, ...
dūritās , ātis, f. (durus), die Härte, Unfreundlichkeit, Cic. or. 53.
dūritiēs , ēī, f. (durus), die Härte, I) eig.: a) übh.: dur. saxi, Lucr.: ferri, Catull.: duritie lapillis similes, Plin. – meton., ein harter Stoff, quae ex aliqua duritie fabricantur, ...
per-dūrus , a, um, sehr hart, übtr., interpretatio, Papin. dig. 48, 3, 2, § 1: meretrix, sehr spröde (Ggstz. facilis), Ascon. Hor. sat. 1, 1, 120 sq.
sub-dūrus , a, um, etwas hart, Cels. 5, 28, 14. – bildl., Q. Cic. pet. cons. 46.
dūritūdo , dinis, f. (durus), die Härte = Unempfindlichkeit, Cato b. Gell. 17, 2, 20.
dūricors , cordis (durus u. cor), hartherzig, spät. Eccl.
prae-dūrus , a, um, sehr hart, I) eig. u. übtr.: A) eig.: faba, Plin.: caput, Quint. u. Plin. – B) übtr., sehr abgehärtet, sehr stark, homo praedurus viribus, Verg.: ...
dūracinus , a, um (durus u. acinus), harte Haut habend, hartschalig, uva, Aug. bei Suet. Aug. 76, 2 u.a.: cerasa od. cerasia, Plin. u. Edict. Diocl.: persica, ...
flexibilis , e (flecto), biegsam, schmiegsam, geschmeidig, elastisch, ... ... . – II) übtr.: a) v. Tone der Stimme (Ggstz. durus), vocis genus, Cic.: vox, Quint. – b) v. der Rede ...
dūricorius , a, um (durus u. corium), harthäutig, Cloat. bei Macr. sat. 2, 16, 1.
dūriusculus , a, um (Demin. v. durus), etwas-, ein wenig hart, übtr., etwas steif, etwas ungelenk, Plin. nat. hist. praef. § 1: versus, Plin. ep. 16, 5.
obdūrefacio , ere (ob u. durus u. facio), verhärten, Non. p. 23, 6.
asper , era, erum, Adi. m. Compar. u. ... ... placidus et quietus), amica, aspera atque praecox, Lucil. fr.: homo asper et durus, Cic.: quos naturā putes asperos atque omnibus iniquos, Cic.: C. Fimbria ...
Buchempfehlung
Der in einen Esel verwandelte Lucius erzählt von seinen Irrfahrten, die ihn in absonderliche erotische Abenteuer mit einfachen Zofen und vornehmen Mädchen stürzen. Er trifft auf grobe Sadisten und homoerotische Priester, auf Transvestiten und Flagellanten. Verfällt einer adeligen Sodomitin und landet schließlich aus Scham über die öffentliche Kopulation allein am Strand von Korinth wo ihm die Göttin Isis erscheint und seine Rückverwandlung betreibt. Der vielschichtige Roman parodiert die Homer'sche Odyssee in burlesk-komischer Art und Weise.
196 Seiten, 9.80 Euro