Epitaphium Cromwellii

[7] Sta Viator,

Si stare sustines

Ad Tumulum TYRANNI

Cujus Jussu & Auspiciis

Magnae Britanniae ATLAS corruit.

Principes Insularum Colossi cecidere.

imo

Monumentum Charitatis prorsus sublatum.

Noli mirari Vastum hoc Frontispicium.

Fastus Vasta amat.

Et cujus dextera sceptrum & diadema

Imo ipsam securitatem securi subjecit;

Hujus cineres MODERATA detrectant.


HIC EST, AUT FUIT


Nescio enim an sub hoc marmore qviescere

possit, aut voluerit,

Qui vivus, nec usqvam, nec unqvam qvievit,

Perversus semper, & ad omne motuum genus procax.


OLIVERIUS CROMWELLIUS.


Nobilis sceleribus Anglus.

Subditorum Pessimus.

Qvi mediocriter litteris imbutus.

Ruri egit.

Horrenti adhuc dum Publico

Pestem Publicam,

Ubi decoctor factus, facultatum Paternarum

Armata tandem Egestate

Falcem misit in alienam

Imo Regiam messem.[8]

Turbis enim undiqve inter Insulanos erumpentibus

Junxit se malevolorum turmis.

Et debellare ausus

Qvam defendere par fuisset Purpuram.

Flagitiis & consiliis ejus Improbissimis

Immeritò qvidem, prosperè tamen succedentibus

Et Felix, & Prudens inter suos audivit,

Sed revera PATRIAE Percussor.

Qvi cum omnium cervices appetere simul non valeret


INDEPENDENTIUM PRINCEPS


Aggressus est eam a qva omnes pendebant.

Et novo prorsus facinore.

Sons Insontem accusavit,

Reus REGEM damnavit.

Et subjectus SERVUS Securi DOMINUM subjecit.

Deinde PROTECTOR Reipublicae proclamatus

Aut seipsum potius subornato ore proclamans

Religionem Impietati,

Venenis Remediorum titulos,

Olivam gladio

Et AEqvitatem Tyrannidi praetexens

Feliciores vitae dies non Albo sed Rubro calculo notavit.

Et omnes damnavit absq; sangvinis effusione elapsos.

Inter tot concatenata facinora

Rarissimo retrò seculis exemplo,

Omne Regium Nomen

Et qvicqvid purpurae fuit

Inaudita rabie proculcans

In Solio Stuartorum

Veris regni Haeredibus indignè exulantibus

Inter adscita Regni ornamenta

Et personatos Imperii characteres,

Haud paucos Christianorum Principum Oratores

Si non gratulantes, tamen qvasi Amicos audivit.[9]

Et innumeras paenè Conjurationes

Percusso REGI,

Profligati Hominis sangvine jam jam parentaturas

Fulguris instar evanescere vidit.

Tandem Rebus ex Voto, certe suo, Compositis

Tranqvilla mente,

Imo ut apparebat

Inter Felicioris Vitae desideria

Certè suspiria multorum

Turbulentum Spiritum placidè exhalavit.

Abi Viator.

Mirare tragica mortalium ludibria.

Et venerari disce Regium fastigium.

Caeterùm

Noli inqvirere in latentes rerum Causas

Et mira Numinis effata,

Sed tacito potius horrore ingemisce:


REX SICA PERIIT, SED SICCA MORTE TYRANNUS.


C.H.A.H.S. Caes. Maj.

Consiliar.[10]


Quelle:
Andreas Gryphius: Carolus Stuardus. Stuttgart 1972, S. 7-11.
Lizenz:
Kategorien:
Ausgewählte Ausgaben von
Carolus Stuardus
Carolus Stuardus

Buchempfehlung

Aischylos

Die Orestie. Agamemnon / Die Grabspenderinnen / Die Eumeniden

Die Orestie. Agamemnon / Die Grabspenderinnen / Die Eumeniden

Der aus Troja zurückgekehrte Agamemnon wird ermordet. Seine Gattin hat ihn mit seinem Vetter betrogen. Orestes, Sohn des Agamemnon, nimmt blutige Rache an den Mördern seines Vaters. Die Orestie, die Aischylos kurz vor seinem Tod abschloss, ist die einzige vollständig erhaltene Tragödientrilogie und damit einzigartiger Beleg übergreifender dramaturgischer Einheit im griechischen Drama.

114 Seiten, 4.30 Euro

Im Buch blättern
Ansehen bei Amazon

Buchempfehlung

Große Erzählungen der Hochromantik

Große Erzählungen der Hochromantik

Zwischen 1804 und 1815 ist Heidelberg das intellektuelle Zentrum einer Bewegung, die sich von dort aus in der Welt verbreitet. Individuelles Erleben von Idylle und Harmonie, die Innerlichkeit der Seele sind die zentralen Themen der Hochromantik als Gegenbewegung zur von der Antike inspirierten Klassik und der vernunftgetriebenen Aufklärung. Acht der ganz großen Erzählungen der Hochromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe zusammengestellt.

390 Seiten, 19.80 Euro

Ansehen bei Amazon