Lîk

Lîk (s. ⇒ Gleich).


1. Lîk söggt sik, recht find sik. – Eichwald, 1183.


2. Lîk tô, lîk an, as de Düvel na Roggenstede. – Bueren, 820.


3. Lîk un Lîk gesellt sich, säd' de Düwel, dâr kêm he tô'n Kahlenbrenner. – Firmenich, I, 185, 1; Hoefer, 1023.


4. Lik un recht hett Gott schapn. – Eichwald, 1184.


5. Lîke söcht sek, lîke finnt sek. (S. ⇒ Gleich 39.) – Schambach, II, 286.


6. Man môt elk lîk un regt dôn. – Bueren, 833.


*7. Dat geit so lîk1 als de Weg na Bremen. (S. ⇒ Gleich 109.) – Eichwald, 2031; Schütze, III, 39; Richey, 153.

1) Gleich, eben, gleichmüthig, englisch: like, dänisch: lige; liker = gleicher, liken = gleich sehen. – D.h. sehr krumm.


*8. He sêg so lîk ut as en Drelingslicht. (Holst.) – Schütze, III, 39.

Er lachte gar nicht.


*9. He is lîk ût, lîk an. – Richey, 153.

Ohne falsch; auch sans façon.


*10. He is sô lîk (gerade) as 'n Krummstock. (Ostfries.) – Bueren, 640; Eichwald, 1847; Kern, 1116; Frommann, V, 323, 523.


*11. He is so lîk ut vör sik weg. – Eichwald, 1185.


*12. Jeden lîk un recht don. – Eichwald, 332.


*13. Lîk vêl sünt twê halwe Grôte. – Eichwald, 1186.


[Zusätze und Ergänzungen]

14. Lik to es de nächst Wai. – Oetker, Helgoland, 144.

Gleichzu ist der nächste Weg.


15. Lyke (Billigkeit) un Recht währet thom langsten. – Carmin, I, 116.


*16. Mit Lik un mit Recht. – Dähnert, 278b.


Quelle:
Karl Friedrich Wilhelm Wander (Hrsg.): Deutsches Sprichwörter-Lexikon, Band 3. Leipzig 1873.
Lizenz:
Kategorien:
Ähnliche Einträge in anderen Lexika